Nytt hår, takk!

Eg har bestilt frisørtime på måndag, og eg er litt spent. Det er to år sidan sist eg var hjå frisøren. Då vart resultatet katastrofalt, og eg endte opp med å fletta inn Barbie-hår. Etter denne skrekkopplevinga har eg klippa og farga håret mitt sjølv, og det har gått heilt greitt. Men eg kan dessverre berre klippa ein frisyre, så no er tida inne for litt forandring. Eg har bestemt meg for at eg aldri vil ha kort hår igjen, så eg tenkte å prøva meg på ein frisyre slik som denne:

WHAT DO YOU THINK?

Hjelp, det er jo juli!

Det gjekk plutseleg opp for meg at det er juli. Tida går altfor fort, sommaferien er jo snart over. Eg har ikkje fått gjort noko av det eg hadde tenkt å gjera. Eg hadde planlagt å pussa opp rommet mitt, laga system i alt eg eig og har, lima bilete inn i fotoalbumet mitt (har foreløpig kome til sommaren 2001, så eg har ein jobb å gjera...), besøka venner og kjente i alle delar av landet, dra på båttur, gå lange turar, og berre ha det kjekt. Eg får heller gjera det til hausten :)

Og eg hadde store planar om å bli kjempesprek. I fjor sommar var eg svært flink. Eg jogga på stranda annankvar dag. Det er TUNGT å jogga i sand, og eg kom raskt i form. I år har eg ikkje vore på stranda ein einaste gong. Ikkje eingong for å bada... Eg har derimot klart å leggja på meg 4 kilo, og eg veit kvifor. Eg er lat! Og eg har spist mykje søppelmat. Eg kunne ha spart meg for kebaben og hamburgaren i sist veke, og all den usunne grillmaten i helga. Eg kunne latt vera å eta kaker, is og brus. Eg lærer aldri, for gjett kva eg skal i kveld! Jo, eg skal laga ein ny ladning muffins. Det ser stygt ut som om den perfekte bikinikroppen uteblir i år og, og eg er nødt til å gå rundt som meg sjølv. Men det er ikkje så galt, det heller.

Eg trur eg dør!

Av latter, altså.

Eg skreiv tidlegare om Den Snille Tjuven, men no har det vist seg at han ikkje er så snill likevel. Eg fekk nettopp kredittkortrekninga mi... Innan eg sperra kortet mitt har tjuven klart å bruka heile kr 287,60 på Kiwi Sandnes. Tjuven var tydelegvis svolten. Eller røykesjuk.

No har eg ledd så mykje at eg har vondt i heile kroppen!

I just love this one...

Paradis på jord?

Hald Internasjonale Senter

I går tok eg ein svipptur til Mandal for å vera med på "Jorden rundt på 3 timer," arrangert av Hald Internasjonale Senter. Eg var student på Hald 2005/2006, og fram til no har det vore det beste året i livet mitt. Derfor var det veldig kjekt å vera tilbake, eg har faktisk ikkje vore der sidan 2006. Eg set alltid pris på solskin, god mat, strålande underhaldning, musikk og dans, og kvalitetstid med kenyanarar og andre folk som er like glade i Afrika som meg. 

Etterpå gjekk eg ein liten runde i Mandal. Eg gjekk heilt ned til Sjøsanden og satte meg i sola. Det er rart å gå på "gamle" vegar. Alt kjem liksom tilbake. Eg hadde nesten gløymt den gongen eg, Anja, Simon, Per og Fausto hadde sandkrig på Sjøsanden, og eg var så full av sand at det tok ei veke før eg klarte å vaska alt ut av håret. Eller den gongen eg og Per åt is på Jonas B. og konkurrerte om kven som klarte å ha hendene på bordet lengst. VELDIG sært, eg hugsar ikkje korleis det heile starta. Men eg hugsar at vi sat der i over ein time med hendene på bordet, og eg blei sintare og sintare og hadde mest lyst til å gje Per eit slag midt i trynet. Vi var stae som esel begge to, så det blei til slutt uavgjort. Ein gong regna det så fælt at eg og Kjetil nekta å gå over i nabobygget for å ha undervisning, så vi blei sitjande i hovudbygget for å drikka te. Unnskyldninga vår var at sidan vi hadde vore på utveksling i Kenya og Uganda, var det heilt greitt å bli forsinka på grunn av regn. Sånt blir nemlig godtatt i Kenya og Uganda. Det skjedde alltid rare og morosame ting på Hald, og det er skummelt kor fort eg gløymer. 

Sjøsanden! Like fin som Borestranda! 

Eg har sagt det før, og eg seier det igjen; dersom eg skal busetja meg i Noreg, så blir det i Mandal. For meg er Mandal paradis på jord! Det er ei lita sørlandsperle med sol, skjærgård, strand, skog, sjarmerande hus, gode restaurantar, kjekke folk, det meste ein treng av butikkar, og det er ikkje så langt frå Jæren. Eg trur eg kan gjera det bra som sørlandsjente! No må eg berre førebu Boss på å flytta frå millionbyen Nairobi til vesle og idylliske Mandal. Ein kenyansk rappar, det er kanskje det einaste Mandal manglar?

Oh, sweet!

"Alle" bakar muffins for tida, og legg ut bilete på bloggen. I've got baking skills too! Her er beviset! (Legg spesielt merke til alle muffinsane med brystvorte...)

Eg brukte Sissel si fantastiske oppskrift på englemuffins, og Signe si glasuroppskrift. Eg var til og med litt oppfinnsam. Eg putta blåbær i deigen, og resultatet blei saftige blåbærmuffins. Akkurat no er eg litt kvalm, for eg har ete litt for mykje... Det at eg har ete til eg blei kvalm seier litt om kor gode desse muffinsane er!

Den snille tjuven

I går medan eg var på jobb, ringde plutseleg tante Jeanette. Ho var svært forvirra, og spurde meg om eg hadde mista lommeboka mi. Eg visste at eg hadde tatt med meg lommeboka på jobb, så eg blei svært forvirra sjølv. "Marthe, se i veska di med en gang," kommanderte ho. Ok, eg måtte vel gjera det då. Eg rota rundt i veska ganske lenge, men lommeboka var borte på mystisk vis. 

Tante Jeanette hadde fått ein telefon frå ein mann som driv konditori i Langgata i Sandnes. Han hadde funne lommeboka mi utanfor konditoriet sitt, og ringt til opplysninga for å få nummeret mitt. Kvifor han fekk tante Jeanette sitt nummer og ikkje mitt, er framleis eit mysterium. Eg og tante Jeanette har ikkje eingong same etternamn. 

Uansett, eg la i veg for å hente lommeboka mi. Det viste seg at tjuven hadde tatt kredittkortet mitt og heile 61 kroner og 50 øre. Eg sperra kredittkortet, og var strålande fornøgd med at tjuven ikkje hadde kasta lommeboka mi frå seg i ein søppeldunk eller ein annan plass. Eg fekk tilbake lommeboka, sertfikatet, bankkortet, ein heil haug med andre kort, bileta mine og hus- og bilnøkkel. For ein "snill" tjuv! 

Men korleis skjedde dette? Lommeboka mi blei stjelt medan eg var på jobb. Ho eine eg jobbar med hadde sett ein litt rar mann i butikken. Han virra rundt, og då ho spurde om ho kunne hjelpa han med noko, svarte han at han ikkje var på utkikk etter noko spesielt. Og så berre forsvann han... Han hadde til og med virra heilt bakerst i butikken, bak kassane, der dei tilsette sleng frå seg jakkar, vesker og ymse anna. Ein kan tydelegvis bli rundstjelt på jobb. Men eg klagar ikkje! Denne tjuven var jo ganske "snill!"

Feil genmateriale

I går blei eg sjokkert! Eg fann nemlig ut at mamma, som har fødd to ungar, ikkje har eit einaste strekkmerke. Er det mogleg? Eg har ikkje fødd noko som helst, men strekkmerke, det har eg. (Ok, eg skal vera ærleg. Eg har ikkje SÅ mange, dei er heller ikkje store og særleg synlege, men dei ER DER. Og eg er ikkje tobarnsmor!) Mamma berre lo av sjokket mitt, og sa at eg hadde arva feil gener. Såvidt eg veit har heller ikkje pappa strekkmerke, så det er uvisst kor eg har fått strekkmerke-genet frå. Dessutan er eg den lågaste i familien. Alle dei andre er minst 10 cm høgare enn meg. Og eg er den einaste med lys hud og blondt hår. 

Eg er ein albinodverg med strekkmerke. Kva blir det neste? 

Photoshoot

Shooting photos...

COZ WE LIKE IT!

Tattoo

Eg har alltid sagt at eg aldri skal få meg ei tatovering. Eg vil nemlig vera den einaste på gamleheimen utan. Men eg må innrømma at eg fleire gonger har leika med tanken... Og for ikkje så lenge sidan kom eg over denne tatoveringa på internett, og blei heilt forelska. Eg synest at denne er aldeles nydeleg. Tenk å ha den bak på ryggen, rett nedanfor nakken! Eg trur det kan bli tøft. Kva tenkjer du? 

Eg vil ikkje ha med Madagaskar, det blir litt vel mykje. Eg er redd for at Madagaskar kjem til å sjå ut som ein stygg føflekk...